Like this:

Pálína og Inga Hildur, takk fyrir frábært framtak og framkvæmd við að stefna ættinni saman. Það er jú alltaf talað um að gera eitthvað en lítið framkvæmt. Stelpur þið eigið hrós skilið, og enn og aftur, TAKK.  

Mikið var gaman að hitta ykkur öll. Þetta var ágæt helgi, en einhvern veginn “hristist” hópurinn ekki saman. Auðvitað voru og eru ýmsar ástæður fyrir því, m.a. vegna þess, að fólk hreinlega þekkist ekki. Samskipti og samvera fólks í stórfjölskyldunni eru svo lítil nú til dags. Samskiptin eru ekki heldur mikil í nær-fjölskyldunni minni. Fólk droppar ekki inn í molakaffi fyrirvaralaust eins og í gamla daga.  Og ÉG er sko engin undantekning.  Margir segja: “þetta er bara svona í dag”.  En þarf þetta að vera svona?  Það er pæling.

Um helgina rifjuðust upp hjá mér ýmsir skemmtilegir atburðir og atvik sem ég hef upplifað um ævina með ættinni. Frábærir (og minna frábærir), gefandi og þroskandi tímar heima hjá: afa og ömmu, mömmu og Dadda, Bjarna og Grétu, Rögnu og Dúdda, Sverri og Löllu.  Svo og margir atburðir og samvera með börnum þeirra allra.  Já, í þá gömlu góðu daga þegar…….   

En lífið heldur áfram og auðvitað hefur svo rosalega margt breyst í áranna rás. Persónulega finnast mér mannleg samskipti og talað mál skemmtilegri heldur en nútíma rituð samskipti. Eða eins og lykilorðið hér segir: GAMAN SAMAN 1-2-3.  

Ég ætla að setja heimsóknar- og eða símatíma til ættingja inn á stundatöfluna mína í haust. Ég hef nefnilega verið að vinna í frestunaráráttunni o.fl. hjá mér undanfarna mánuði með góðra manna hjálp. Og í þeirra orðaforða er ekki til neitt sem heitir að reyna.  (Þ.e.a.s. þegar maður setur sér t.d. markmið).     

Alla vega, ég hugsa með tilhlökkun til ársins 2010 ef sú hugmynd verður að veruleika að halda ættarmót á Súðavík. 

Heyrumst og sjáumst!  Kær kveðja, Lísa. 

Já og Bjarni minn, takk fyrir framtakið að stofna þessa síðu.